tag:blogger.com,1999:blog-78436836618487176222011-07-31T03:39:41.604-05:00Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-2570095280706470452009-01-24T12:02:00.003-06:002010-03-12T09:20:12.388-06:00

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-33514090079125815742009-01-17T21:15:00.003-06:002009-01-17T21:34:13.772-06:00

न्यूयॉर्कमधून उड्डाण केलेल्या १५० प्रवाश्यांना घेउन जाणारया यू.एस एअरवेजच्या विमानाला पक्षी धडकल्यामुळे, विमानाची दोन्ही इंजिन बंद पडली. त्यामुळे कप्तान सुलेनबर्गर ह्यांनी विमान हडसन नदीत उतरवले. ह्या त्यांच्या धाडसी निर्णयामुळे मोठी जिवीतहानी वाचली. ११ सप्टेंबरसारखा दुर्दैवी प्रसंग टाळण्यासाठी कप्तानाने लोकवस्तीचा भाग टाळून विमान नदीवर उतरवले. आधुनिक विमाने पाण्यावर बराच काळ तरंगू शकतात.

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-7715211251313665212008-12-06T11:18:00.005-06:002008-12-06T12:19:28.760-06:00

अष्टाक्षरी छंदातील ही रचना असून. माझे छंदगुरु श्री. धोंडोपंत ह्यांच्या छंदविवेचनानंतर ही स्फुरली आहे. आता उद्या घरी जाणार तेव्हा काय काय होइल ह्याच्या कल्पना लढबत असतानाच हे रचना झाली. ८,८,८,८ अशी रचना तसेच दुसरया आणि चौथ्या ओळीचे यमक हे ह्या छंदाचे वैशिष्ट्य. पोचले रे माझे मनघरीदारी भारतातभेटतील सानथोरहात घेउनी हातातदिन एकच उरलानुरले हे माह तीनमाझ्या आधी पोहोचलीमाझी वेडी आठवणधाव घेइल अनन्यावेगे

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-46285892266251883902008-12-05T10:15:00.004-06:002008-12-05T10:21:51.206-06:00

चाल : चंदनाच्या पाटावर सोन्याच्या ताटावरमोत्याचा घास तुला भरवितेसोनियाच्या तालावर महाराष्ट्र वारयावरमुख्यमंत्री आता मी निवडिते. धॄ. पदावर मुख्य नव्हतापोलिसांना मंत्री नव्हतामनी त्याचा सल नव्हतापित्त्या बसवायचा होतागुरहाळ चर्चेचे किती घालते ...... १सोनियाच्या तालावर महाराष्ट्र वारयावरमुख्यमंत्री आता मी निवडिते. धॄ.जन्तेला फाट्या मारिलेनवे नायक नाही दिलेपायांना कितीक खेचलेपछाड धोबी टाकलेडाव कुटील

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-50136765683700602572008-12-03T10:05:00.001-06:002008-12-03T10:16:21.139-06:00

मी कासीम. मुंबईवर हमला करुन मी एकटाच कैद झालो.बॉसने सायनाइडची गोळी दिली होती. पुलिसने पकडले तर खायला. पण इथली मुंबईची पुलिस एकदम चुस्त. ज्या अफसरवर गोळी चालवली त्याने शेवटचा सास भरण्याआधी दरोगाला तेच सांगितले. दरोगाने माझे हाथच पकडून ठेवले आणि ती गोळी काढून घेतली. म्हणूनच तर पकडला गेलो. पण आमच्या पुलिसपेक्षा इथली पुलिस एकदम जांबाज. आमच्या हाथात रायफल , तरीपण एकसाथ दोन हविलदार कूदले आमच्यावर. अमीन

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-78097905264777256962008-12-03T10:01:00.002-06:002008-12-03T10:05:43.114-06:00

मौलवीचा दोस्त दुसरया दिवशी आला. त्याच्याबरोबर गेलो. रात्र भर आर्मीच्या ट्रकात बसलो होतो. पिंडीवरुन निघून मरकज़-तय्यबा ह्या गा्वात आलो. रात्रभर आर्मीच्या खुल्या ट्रकमध्ये बसून थंडीने नको जान झाली. माझ्याबरोबर अजून अशीच १२- १५ पोरं होती. सगळी अशीच गरीब. कुणाच्या बहनच्या शादीला पैसे नव्हते तर कुणाची अम्मी बीमार. पचास – साठ हजार घरवाल्यांना मिळतील म्हणून सगळे चालले होते. आणि दोन वक्ताची रोटीची

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-29998768223824386312008-12-02T10:14:00.006-06:002008-12-02T10:26:29.298-06:00

ह्या सगळ्या हल्ल्यांमध्ये मला दोन घटना खटकल्या. पहिली म्हणजे चॅनेलवाल्यांचा अति- उत्साह..चॅनेलवाले पण अति उत्साही, कमांडो हेलिकॉप्टर्मधून खाली कसे उतरले? ताज मध्ये शिरताना करकरेंनी अंगावर काय काय घातलंय? ताजमध्ये अडकलेल्या पत्रकार कोणत्या रुम मध्ये आहेत? अजून किमान १०० लोक आत अडकले आहेत. घ्या अतिरेक्यांनो तुम्हाला १०० बकरे आहेत अजून कत्तल करायला. मिडिया अशी माहिती विनासायास अतिरेक्यांच्या

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-21922071977447617872008-12-02T10:11:00.003-06:002008-12-02T10:21:27.877-06:00

मुंबईवर लादल्या गेलेल्या युद्धात जे शूर पोलिस , जवान आणि कमांडो अधिकारी हुतात्मा झाले त्यांना माझी श्रद्धांजली. गेले काही दिवस माझी घुसमट सुरु आहे. अनेक उलट- सुलट लेख, प्रतिक्रिया, ब्रेकिंग न्यूज मध्ये माझा कोंडमारा होतोय. पण मी अंतर्मुख होवून विचार केला आणि एक निर्णय घेतला आहे.असे हल्ले भारतातच काय जगात कुठेही होउ शकतात. कुणी सांगावे? मलाही एखादवेळीस ओलिस ठेवले जाउ शकते. त्यामुळे जर असा प्रसंग

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-3697003518464627932008-11-18T22:23:00.005-06:002008-11-19T08:33:28.511-06:00

पुण्यनगरीतील शनिवारवाड्याच्या आसपासचं एक मराठी वृत्तपत्र बरयापैकी उपक्रमशील आहे. अनेक उपक्रम चालवतात, रोज वेगळी पुरवणी काढतात.अशीच त्यांची एक साप्ताहिक पुरवणी “बंदपीठ”. ह्यात आपले अनुभव लिहून पाठवतात वाचक. गेले पाच सहा महिने बंदपीठात तर थैमान चालू आहे. समाजातील चांगले दाखवून देणारा एखादा तुरळक लेख सोडला तर बाकीचे तर वाचवत नाहीत. एकेका लेखांचे विषय तर पहा. कॅन्सर झाल्यावर केमोथेरपी घेताना,

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-66796089389603377152008-11-17T09:14:00.000-06:002008-11-17T09:39:26.847-06:00

मी नववीत होतो तेव्हा पावसाळ्यात ट्रेक करायचा ठरवला. तेव्हा काही बाही पुस्तकं वगैरे वाचून, नॅट-जिओवर काही फिल्म्स बघून ट्रेकबद्दल एकदम आकर्षण निर्माण झालेलं.आम्ही सगळे मित्र तसे पावसात क्रिकेट खेळता येत नाही म्हणून डोंगरउतारावरुन घसरगुंडी खेळायचो. पावसाळ्यात उतार निसरडा झाला की खाली सरकत यायचं. त्यामुळे दर पावसाळ्यात घसरुन उतरुन एक चड्डी फाटली की तो खेळ बंद. पण त्या वर्षी गावातल्या व्हाळातून*

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-9445861278150908522008-11-17T08:47:00.000-06:002008-11-17T09:43:52.717-06:00

त्या दोघांचं तांडव चालूच होतं. आमच्या पासून काही फूट अंतरावर आम्ही ते सगळं बघत होतो. चांगली मनगटाएवढी जाड ती जनावरं कधी थोडी अलग होत होती. वरची चढण चढून जात होती. फिरुन खाली येउन एकमेकांना फणे पसरुन, समोरासमोर डोळाभर न्याहाळत होती आणी पुन्हा गुरफटून बिलगून जात होती. आपल्या फण्यांनी , जिभल्यांनी एकमेकाला स्पर्श करत होती. तो सगळया परिसर त्यांच्या थैमानाच्या खुणा आपल्या अंगावर बाळगता झाला होता. गवत

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-37743170707211618732008-11-14T21:43:00.000-06:002008-11-14T22:17:40.821-06:00

आज मी ब्लॉग लिहायला सुरुवात करुन तीन आठवडे झाले. पण आजचा दिवस माझ्यासाठी विशेष आनंदाचा आहे.मी ब्लॉग लेखनाला तशी बरीच उशीरा सुरुवात केली. मराठीत हजारो ब्लॉग आहेत. लाखो वाचक असणारे ब्लॉग आहेत. अतिशय सरस , सकस साहित्य ब्लॉगवर वाचायला मिळतं.ह्यात मी कुठेच नाही ह्याची मला कल्पना आहे. तरी पण एक प्रयत्न करुन बघू म्हणून मी ब्लॉग लेखन सुरु केलं. मी दोन प्रकारचे गणक( हिट काउंटर) लावले . एक फक्त हिट्स मोजतो

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-53101707095071782542008-11-13T13:53:00.000-06:002008-11-17T13:07:31.915-06:00

आता अमेरिकेत येउन दोन महिने झाले. घरी परत जायचा दिवस आता एक महिन्यावर आलाय. बरयाच वर्षानी घरापासून दूर राहिलो इतके दिवस. त्यामुळे साहजिकच आठवण येउ लागली आहे. माझा मुलगा अनुष्टुभ आता सहा महिन्यांचा झालाय. त्याच्या बाललीलांचे विडियो पहावे लागतात. अनुष्टुभची अनन्या ताई मला त्याची प्रगती सांगत असते.असा थोडा भावनाविवश असतानाच, माझे स्नेही श्री.धोंडोपंत यांनी अभंग किंवा देवद्वार छंदाबद्द्ल मार्गदर्शन

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-8540927145122526652008-11-05T10:53:00.000-06:002008-11-07T08:55:44.325-06:00

“ हॅलो, केन आइ स्पीक टू ओबामाजी?”“ह्हे, व्हूज दॅट?”“आई येम सतीश मिश्रा, मायावती’ज एड फ्राम इंडिया”“मायावाटी, व्हाट्स दॅट? बरॅक इस वेरी बिझी नॅव, काल अगेन लेटर”“नो नो एज ओबामाजी इज फॉर अमेरिका, मायावती इज फार इंडिया, शी मे बी द ने़क्स्ट प्राइम मिनिस्टर ऑफ इंडिया.”“ओके बट डोन्ट बादर हिम मच, ओन्ली अ फ्यू मिनिट्स.”“मेडम बात करियेगा, अभी लाइन ट्रैन्सफर हो रही है”“येस, बरॅक हिर”“हेलो, ओबामाजी,

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-68624095691324527332008-11-05T10:45:00.000-06:002008-11-07T08:59:43.359-06:00

“सर जी टू सेलिब्रेट यूवर सक्सेस, आय येम गोइंग टू कन्स्ट्रक्ट यूर स्टेच्यू इन फ़्रंट आफ उत्तर परदेस असेंब्ली. सर इट वील एन्करेज अवर यूथ. सर आय येम आल्सो गोइंग टू कन्स्ट्रक्ट अ मुझियम इन रायबरेली, आय हेव केन्सल्ड लेन्ड गिव्हन फार द रेल फेक्टरी टू कन्स्ट्रक्ट देट मुझियम.”‘”ओह दॅट्स काइंड आफ यू, बट आय एम नाट सो ग्रेट.”“नो सर, नाउ यू वील बी अवर फोर्थ गाड आफ्टर फुलेजी, शाहूजी एन्ड आंबेडकरजी.... नाउ इट

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-68610376054838238542008-11-03T19:08:00.000-06:002008-11-03T19:09:44.225-06:00

मित्रहो, अमेरिकेतील डीयर हंटींग सिझन तसंच बरेच दिवस मनात अडकून बसलेली लंच टाईम आणि डब्बा ग्रूपची पोस्ट आता पूर्ण केली आहे. दुसरा भागही इथे आता वाचायला मिळेल.

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-43442140971052143792008-11-01T10:43:00.000-05:002008-11-01T11:02:15.344-05:00

मी कामाला जाताना डबा न्यायला लागलो, त्याला आता १२ वर्षे होउन गेली. शाळा, कॉलेज घराजवळ होते , त्यामुळे, मधल्या सुट्टीत, घरी जेवायला येत होतो. नंतर इंजिनिअरींगला असताना, कॉलेज मेस आणि हॉस्टेल एकाच कॅम्पसमध्ये असल्यामुळे, तिथेही डब्याचा संबंध आला नाही.पुण्याला,जॉब सुरु केल्यावर,डबा सुरु झाला. बॅचलर असताना, आमच्या कंपनीत एक डबेवाला यायचा. त्याचा डबा असायचा छान, पण अगदीच कमी पडायचा. त्याला आम्ही, "काय

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-14869637630936464802008-11-01T10:37:00.000-05:002008-11-03T18:37:06.390-06:00

तिथे मी नवीनच होतो. पण काम एव्हढे प्रचंड होते की, वेगवेगळ्या प्रोजेक्ट्सवर काम करुन माझा असा नवीन डब्बा ग्रूप कधी बनला तेच समजलं नाही. थर्मॅक्स जॉइन केल्यावर मी सुरुवातीच्या दिवसांत बरेच, रिव्हॅम्प आणि ऑगमेंटेशनचे प्रोजेक्टस केले. माझी जबाबदारी डिझाइन- इंजिनिअरिंगची असल्यामुळे, मी खूपवेळा साइट्सवर जात असे. ज्यात सुधारणा करायची आहे, ते बघितल्याशिवाय त्याचा अंदाज येत नसे. साइट्सवर जाउन जाउन, आमच्या

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-25945122835008597792008-11-01T10:34:00.000-05:002008-11-01T11:00:22.670-05:00

कोकणात, माझ्या काकांबरोबर शिकारीसाठी भरपूर हिंडलो आहे. जंगलातही खूप भटकंती केली आहे.दसरयाच्या आसपास भातशेती कापणीला आली की, काकांना हमखास बोलावणं येई. भातशेतीची नासाडी करणारया रानडुकरांचा बंदोबस्त करायला. काकांबरोबर शिकारीला ,त्यांच्या गावातली माणसं उत्सुक असायची, कारण काका कधीच काही खात नसत. फक्त शौक म्हणून शिकार करायचे. त्यामुळे शिकार झाल्यावर आपल्याला मेजवानी मिळणार ह्या विचाराने, कोणीही तयार

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-38044440209347779542008-11-01T10:29:00.000-05:002008-11-03T18:38:17.332-06:00

शिंगावर किती पॉइंट्स(गाठी) आहेत त्यावर नराचे वय / प्रौढत्व ठरत असते. पूर्ण वाढ झालेल्य नराच्या शिंगांवर १०- १२ पॉइंट्स असतात. आपली डौलदार शिंगे रोखून, दोन नर एकमेकांवर चाल करुन जातात. मध्येच ते आपला राग (आणी रग!) जिरवण्यासाठी,एखाद्या झाडावर शिंगे किंवा मानेचा, तोंडाचा भाग घासतात. लढतीच्या वेळी पालापाचोळा, धूळ उडत असते. त्या दोन योदध्यांना कशाचेही भान उरत नाही.ह्या लढतीत, बलवान नराचा विजय होतो,

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-71568877968190517112008-11-01T10:12:00.000-05:002008-11-01T10:28:22.309-05:00

आज ऑफिसमध्ये हॅलोविन पार्टी होती. त्यानिमित्त हॅलोविन म्हणजे काय हे जाणून घ्यायचा प्रयत्न केला. १९व्या शतकात अमेरिकेत आलेल्या, आयरिश लोकांनी ही प्रथा त्यांच्याबरोबर अमेरिकेत आणली. हॅलोविनच्या आसपास हिवाळ्याची चाहूल लागते. त्यामुळे येणारया हिवाळ्यासाठी घरात, पुरेसा धान्य आणी मांसाचा साठा आहे का नाही त्याचा हिशोब, ह्या दिवशी पूर्वी (१७/१८ व्या शतकात) लावला जात असे. कारण नंतरच्या कडाक्याच्या थंडीत,

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-31742574575759246822008-10-28T08:40:00.000-05:002008-10-28T09:10:26.771-05:00

बेस्टची बस आणी त्यातील प्रवाश्यांना ओलिस धरु पाहणारया राहुल राज ह्याला मुंबई पोलिसांनी एन्काउंटरमध्ये ठार केले.होय , मुंबई पोलिसांनी जे केले , ते योग्यच आहे. ह्यामुळे मुंबई/ महाराष्ट्रात बिहारसारखे वागू पाहणारा प्रत्येक बिहारयाच्या मनात भय निर्माण होईल. मुंबई आणी बिहार पोलिसात फार फरक आहे. मुंबई पोलिसांची तुलना स्कॉटलंड यार्डशी केली जाते. त्या तरुणाला वाटले होते की, बिहारसारखे आपण मुंबईत वाट्टेल

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-26184834513541472102008-10-24T16:00:00.000-05:002008-11-03T19:07:53.025-06:00

लवकरच येत आहे.... Coming Up Next .... मित्रहो, अमेरिकेतील डीयर हंटींग सिझन तसंच बरेच दिवस मनात अडकून बसलेली लंच टाईम आणि डब्बा ग्रूपची पोस्ट आता पूर्ण केली आहे. दुसरा भागही इथे आता वाचायला मिळेल.अजून पुढच्या आठवडयात१. अजून अमेरिकन पाटया बाकी आहेत. त्या येतील पुढच्या वीकांतात. २. ऑफिस ऑफिस! हा इथल्या ऑफिस कल्चरबद्दलचा लेख मॅड मॅड अमेरिका ह्या सदरात टाकेन. तुमच्या प्रतिसादाने माझा हुरुप वाढला आहे.

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-12454355820247367212008-10-24T15:37:00.000-05:002008-10-24T19:08:43.779-05:00

Coming Up Next मध्ये उलटेपणावर लेख लिहिणार असं वाचून अनेक मित्रांनी त्यातील योग्य शब्द कोणता- उरफाटी की उफराटी असा बराच काथ्याकूट घातला. शेवटी हे दोन्ही शब्द वगळून उलटी असा शब्द वापरायचा ठरवलं!इथे येइपर्यंत अमेरिकेत सगळंच उलट असतं असं ऐकून होतो. तसा, मस्कत आणि दुबईत अनुभव घेतला होता, पण आता इथे हा उलटा अनुभव घेऊन बरेच दिवस झाले. पहिल्याच दिवशी न्यूयॉर्क ला हॉटेलच्या बसमधून एअरपोर्ट्वरुन हॉटेलकडे

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-2076809210528263852008-10-24T14:44:00.000-05:002008-10-25T10:45:50.418-05:00

सध्या इथे निवडणूकांचे दिवस आहेत. अगदी आपल्याकडच्यासारखा नसला तरी थोडाफार तसाच प्रचार सुरु आहे. ऑफिसमधे तीच चर्चा सुरु असते. डेमोक्रॅटीक पक्षाचे बराक ओबामा हे रिपब्लिकन जॉन मॅक्-केन यांच्याविरुद्ध उभे ठाकले आहेत.बराक ओबामांचे पारडे सध्या तरी जड दिसत आहे. आजपर्यन्त झालेल्या तिन्ही आमने-सामने डिबेट्समध्ये तर ओबामा भाव खाउन गेले. उपहास, नर्म्-विनोद,वेळोवेळी वस्तुस्थितीची जाणिव करुन देणे आणि

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-92092009179839094052008-10-23T10:32:00.000-05:002008-10-23T15:34:58.399-05:00

अमेरिकेबद्दल अनेकांनी लिहीलं आहे. अनेकांची प्रवासवर्णने आत्तापर्यंत वाचायला उपलब्ध आहेत. असं आसताना मी परत काय लिहू त्याच्या वर ? असा विचार आला मनात. पण नंतर म्ह्टलं की इथली प्रगती तर माहीत आहेच मग त्याच्याबद्दल, हाय्-स्पीड रेल्वे बद्दल, गुळगुळीत रुंद रस्त्यांबद्दल आणि ऐहिक सुखांबद्दल, परत परत न लिहिता जरा आपण ही अमेरिका थोडी वेगळ्या नजरेतून पाहू, आणि लिहूया जशी दिसली, थोडी ह्टके!!आजपर्यन्त

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-77719389216015129852008-10-23T09:54:00.001-05:002008-10-23T13:11:17.723-05:00

आता हे अभि-ललित म्हणजे काय? तर साधं-सोपं आहे उत्तर. मी एक अभियंता आहे. आता गेली बारा वर्षे काम करतोय, कामानिमित्त भारतात इशान्य भारत वगळता बाकी सगळा भारत फिरुन झाला.परदेशातही फिरून झालं. इतकी वर्षे काम करताना, भटकताना अनेक अनुभव आले, अनेक घटना जवळून पाहिल्या. साठवत गेलो ते सारं मनात. तशी ललितलेखनाची पहिल्यापासून आवड. पण अजून काही म्हणावं तसं लेखन झालं नाही हातून. कधीतरी पेपरात एखादा लेख,

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-43728366972928975092008-10-23T09:36:00.000-05:002008-10-23T13:10:39.465-05:00

दोन महिन्यापूर्वी मी भारतात- पुण्यात असताना घडलेला हा प्रसंग..तांदुळ आण असे घरुन सांगितले म्हणून गेलो होतो दुकानात, त्याला म्ह्टलं कि ३-४ नमुने दे पाव पाव किलोचे, करुन बघतो, जो चांगला वाटेल तो २ दिवसांनी घेऊन जाईन पोतंभर.दुकानदार म्हणाला " नही साह्ब, कमसे कम १ किलो लेना ही पडेगा"मी (मराठीतच) " पाव किलो देतोस का , तरच घेतो'"नही साहब. १किलो"मी " नाही घेत जा""ठीक है साहब"डोकं सणकंल होतं. अजून काही

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-81415309254255403452008-10-23T09:33:00.000-05:002008-10-23T13:49:12.588-05:00

सध्या अमेरिकेत कामानिमित्त तीन महिने वास्तव्य आहे. इथं आलो तेव्हा अमेरिकेबद्दल एक वेगळंच चित्र होतं. भांडवलशाही, प्रगत सोसायटी, एकमेकांशी कामापुरता संबंध ठेवणारे सहकारी, असं काहीसं चित्र मनात होतं; पण जसे दिवस गेले, तसं मनातलं हे चित्र हळूहळू धूसर होत गेलं.मी आलो तेव्हा अमेरिकेला नुकताच हरिकेन "आयके'चा तडाखा बसला होता. मला न्यूयॉर्कला उतरून पुढे ह्यूस्टनला जायचं होतं. मुंबईला बोर्डिंगच्या वेळीच

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-52114318257229042212008-10-23T08:15:00.000-05:002008-10-24T19:12:17.029-05:00

इथे आल्यावर, आजूबाजूला बघितल्यावर अमेरिकन लोकांची खादाडी जाणवतेच. आल्यावर पिझ्झाह्टमधे गेलो होतो. तिथे वेजी असा एक पिझ्झा उपलब्ध असतो. तो मेडीयम ऑर्डर केला. इथे कोणत्याही रेस्टारंटात सॉफ्ट ड्रींक भरपूर मिळतात. आणि त्याचा ग्लास साधारण अर्धा लिटरचा असतो. त्यात निम्मा ग्लास आईसक्युब्ज घालून उरलेल्या जागेत सॉफ्ट ड्रींक भरले जाते. पहिला ग्लास संपत आला की दुसरा भरून मिळतो, दुसरा संपला की तिसरा. त्याला

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-42432896708368007162008-10-23T08:09:00.000-05:002008-10-24T19:15:17.166-05:00

वरती सांगितल्याप्रमाणे सफरचंद, पीचेस, प्लम फ्रूट्स,पीअर,वाटरमेलन,टरबूज,स्ट्रॉबेरी अशी विविध फळं तर आहेतच, पण त्याच्या जोडीला लेट्यूस चे नानाविध प्रकार असतात, बीटाच्या रंगाचा कोबी, प्रचंड भोपळे, एक मिरची पसाभर सहज होईल अश्या लाल, पिवळ्या, हिरव्या ढोबळी मिरच्या, ब्रोकोली, २ पौंडी कॉलीफ्लावर, फूटभर लांब, आणि बोटभर लांब गाजरं, कांदापात, मोहरीचा पाला, रताळी, काटे-कणगरं, ऑलिव्ह- ताजे आणि खारवलेले,

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-37293615150308563012008-10-22T22:51:00.000-05:002008-10-23T13:39:32.112-05:00

मुंबई- गोवा हायवेशेजारी वसलेलं माझं गाव- खारेपाटण(Kharepatan). रत्नागिरी- सिंधुदुर्गजिल्ह्यांच्या सीमे वर वसलेलं. हायवे वरून पाहीलं तर गाव खाली रहातो. असेल एक १०० फूट खाली नदीच्या किनारी. पण वरून छान दिसतं चित्र. गावातल्या घरांची कौलारु छपरं,भातशेती, माड, कलमं असं अगदी टीपीकल कोकणी गाव वाटतं, पण मला दिसलेलं, लहानाचा मोठा होईपर्यंत अनुभवलेलं गाव-- ते तर वेगळेच आहे. हायवे वरून झोकदार वळण घेऊन गाडी

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-53531228999772006922008-10-22T22:50:00.000-05:002008-10-23T13:42:07.984-05:00

थोडं पुढे गेल्यावर भाजीची दुकानं. त्याच्या पलीकडे दिसणारे कौलाचे डेपो, सॉ-मिल ( म्हणजे लाकडे चिरुन त्याच्या फळ्या, वासे बनवणारी मिल), तिथे कामाला आलेल्या, लाकूड, कौले घेऊन जाण्यासाठी उभ्या असलेल्या बैलगाडया. ह्या सॉ-मिलवर मात्र मी जायचो. तिथे दोन रेल टाकून, त्यावर एक ट्रॉली असायची, ट्रॉलीवर कापायचे लाकूड/ ओंडका ठेवून, ती ट्रॉली बटण दाबल्यावर पुढे यायची. इकडे गोल फिरणारं पातं तयार असायचं. पण त्या

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-15565740281547140612008-10-22T22:49:00.000-05:002008-10-23T12:41:50.364-05:00

समुद्राच्या भरतीचं पाणी खारेपाटणपर्यंत येतं.खारेपाटण हे इतिहासात एक व्यापारी बंदर होतं. तिथून मीठ आणि कौलांचा व्यापार चालायचा. गावातून वाहणारी शुक नदी सह्याद्रीत उगम पावते आणि खाली ५०- ६० किमीवर समुद्राला मिळते. त्यामुळे तेव्हा खारेपाटणच्या डाउनस्ट्रीमचे लोक बाजाराला इथे यायचे ते भरती सुरु झाली की. म्हणजे समुद्राच्या भरतीच्या पाण्याबरोबर होडी आपोआप यायची. ओहोटी सुरु झाली की ओहोटीच्या पाण्याबरोबर

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7843683661848717622.post-72812578835737041112008-10-22T22:48:00.000-05:002008-10-23T13:46:42.880-05:00

साजराबाईच्या टेकडीवर पाणी योजनेची टाकी आहे. टेकडीच्या टॉपवर गेल्यावर, फणफण वारा अंगावर घ्यायला जाम मजा यायची. तिथून खाली बघितल्यावर वळणं घेत जाणारी आमची शुक नदी दिसायची. तिच्यावरचा रत्नागिरी आणि सिंधुदुर्ग जिल्हे जोडणारा पूल दिसायचा. ह्या नदीवरचा हा एकमात्र पूल. काळ्या दगडांच्या कमानींचे देखणे ब्रिटीशकालीन बांधकाम आहे. समोर पाहिल्यावर दूर वळणं घेत जाणारा हाय वे दिसायचा. तिकडे लांबवर एखादी गाडी

Kapilhttp://www.blogger.com/profile/16506294146145237421noreply@blogger.com2